11 Sep Stymulacja zewnątrzoponowa a neuromodulacja w celu pozbycia się bólu. Poznaj różnice.

Stymulacja zewnątrzoponowa polega na zastosowaniu stałego prądu elektrycznego na dolnych partiach rdzenia kręgowego, gdzie wszczepiony zostaje specjalny chip. Urządzeniem steruje się przy pomocy zewnętrznego pilota, który umożliwia zmianę częstotliwości oraz intensywności przepływającego prądu.

Stymulacja sprawia, że sparaliżowane osoby odzyskują możliwość świadomego poruszania dolnymi kończynami.

Metoda ta nie ma na celu redukcji bólu u pacjenta, lecz pomaga odzyskać możliwość ruchu oraz czucia.

Stymulacja zewnątrzoponowa jest możliwa, gdyż rdzeń kręgowy potrafi samodzielnie przetwarzać informacje oraz odpowiadać na określone bodźce, nawet bez kontroli ze strony mózgu. Przepływ prądu reaktywuje obwody rdzenia kręgowego, umożliwiając komunikację między mózgiem i rdzeniem, aby świadomie wywoływać ruch kończyn dolnych.

Efekty stymulacji zewnątrzoponowej

Niektóre efekty, widoczne u pacjentów po zastosowaniu stymulacji zewnątrzoponowej obejmują:

  • Świadomy ruch bioder, nóg, kolan i palców stóp po włączeniu urządzenia
  • Utrzymywanie własnej masy ciała, samodzielnie lub z minimalnym wsparciem, po włączeniu urządzenia
  • Przyrost masy mięśniowej
  • Poprawa w zakresie funkcjonowania jelit i pęcherza
  • Poprawa w zakresie funkcji seksualnych
  • Poprawa w zakresie regulacji temperatury ciała
  • Stabilizacja ciśnienia krwi

 

Dzięki stymulacji zewnątrzoponowej nasi pacjenci odczuwają ogromną poprawę z zakresie wielu funkcji organizmu. W zależności o lokalizacji urazu, pierwsze efekty rehabilitacji, widoczne jeszcze w trakcie pobytu w szpitalu, mogą obejmować:

  • Stanie przy włączonym stymulatorze
  • Wykonywanie kroków przy włączonym stymulatorze
  • Stanie z minimalnym wsparciem lub samodzielnie
  • Wykonywanie kroków z pomocą poręczy równoległych

W przeciwieństwie do stymulacji zewnątrzoponowej, neuromodulacja to metoda leczenia bólu, w której stymulacja jest wywoływana dzięki urządzeniu wszczepionemu pod skórę. Nazywamy je neurostymulatorem i wykorzystujemy głównie, aby uwolnić pacjenta od chronicznego bólu. Metoda wykorzystuje słabe impulsy elektryczne, które są dostarczane do przestrzeni zewnątrzoponowej w pobliżu kręgosłupa przez jeden lub więcej przewodów.

W ten sposób udaje się „przechytrzyć” mózg, zakłócając sygnały przesyłane między mózgiem, a rdzeniem kręgowym.

Istnieje możliwość dostosowania siły i umiejscowienia neurostymulatora, aby radzić sobie ze zmianami bólu, zarówno pod kątem mocy, jak i lokalizacji. W tym celu wykorzystuje się specjalnego pilota. Bardziej zaawansowane neurostymulatory same dostosowują stymulację do aktualnych potrzeb.

System neurostymulujący zawiera następujące elementy:

  • Neurostymulator – urządzenie generujące impulsy elektryczne, które wszczepia się pod skórę górnej części pośladka lub brzucha
  • Przewody – cienkie izolowane przewody medyczne, które dostarczają impulsy elektryczne do przestrzeni zewnątrzoponowej kręgosłupa.
  • Pilot – urządzenie, które umożliwia lekarzowi dostosowanie ustawień neurostymulacji
  • Programator – urządzenie przenośne, które umożliwia pacjentowi dostosowanie ustawień stymulacji, w zakresie ustalonym przez lekarza.

Wszczepiane pod skórę urządzenie jest ciche. W dotyku może być wyczuwalne jako zgrubienie skóry, ale nie jest widoczne przez ubranie.

Jak wspomniano już wcześniej, głównym celem stymulacji zewnątrzoponowej jest nie tylko przywrócenie możliwości chodzenia, ale również stymulacja sensoryczna. To z kolei pomaga sparaliżowanym osobom wykonywać świadome ruchy i bez wątpienia zwiększyć jakość ich życia.

Epidural-Stimulation-contact-banner

Jeśli chcesz dowiedzieć się, w jaki sposób stymulacja zewnątrzoponowa może pomóc Tobie lub Twoim bliskim, skontaktuj się z nami. Nasi reprezentanci pacjenta są do Twojej dyspozycji.

Żródło: Medtronic